این روزها فرش کوچه ها....تو حسرت یه عابره....هر جایکی منتظر....ورود یه مسافره

این روزها هیچ مسافری....برنمیگرده به خونه....چشمای خسته تا ابد....به در بسته می مونه

این روزها درد آدما....فقط غم بی کسی...زندیگی شون حاصلی از....حسرت و دلواپسی

این روزها خوشبختی ها...پشت مه نبودن....کارتموم شاعرا...فقط غزل سرودن

این روزها جرم عاشقی...شهر دل وفروختن....چاره فقط نشستن و...به پای چشمی سوختن

این روزها فرصت دل....برای عاشقی کم....زخمهای بی ستاره ها....تشنه یاس مرحم

این روزها اشکمون فقط....چاره بی قراری....تنها پناه آدما...عکسهای یادگاری

این روزها دوستای خوبم....همدیگرو گم میکنن....دلای پاک و ساده رو....فدای مردم میکنن

این روزها باید هممون....برای هم سایه باشیم.....شبا یکم دلواپس....کودک همسایه باشیم

اگر بهم کمک کنیم...زندگی دیدنی میشه....برسر پیمان می مونن....دوستای خوب همیشه

اما نه فکر کنم....این کار یه کار ساده نیست....انگار برای گل شدن....هنوز هوا آماده نیست

این روزها مشق بچه ها     یک صفحه آشفتگی    گردای روی آیینه ها    فقط غم زندگی

این روزها کار گلدونها    از شبنمی تر شدن    آرزوی شقایقا    یه شب کبوتر شدن

این روزها آسمونمون    پراز شکست بالی    یک نگاه عاشقت    بازتوی خانه خالی

این روزها کار آدما      دلهای پاکو بردن    بعدش اونو گرفتنو     به دیگری سپردن

این روزها کار آدما      تو انتظار گذاشتن    ساده ترین بهونشون     ازهم خبر نداشتن

این روزها سهم عاشقا     غصه و بی وفایی    جرم تمومشون فقط    لذت آشنایی

این روزها توی هر قفس    یکی دوتا قناری      شبا غم قناریا      تو خواب خونه جاری

این روزها چشمای همه    غرق نیاز و شبنم    رو گونه هر عاشقی    چند قطره بارون غم

این روزها درد بچه ها      بازی چرخ فلک       قلبای مثل دریامون      پراز خراش و ترک

این روزها عادت گلها     مرگو بهونه کردنه     کار چشمای آدما       دل رو دیونه کردنه

دیگه غمگین نیستم چون تو میخواهی ..........................................دیگه میخوام سختیها را تحمل کنم چون تو میخواهی...................مطمین باش همه ی این کارها را میکنم چون تو میخواهی.............

دیگه فراموشت میکنم چون تو میخواهی...دیگه دوست ندارم چون تو میخواهی

دیگه عاشقت نمیشم چون تو میخواهی...دیگه بهت محبت نمیکنم چون تو میخواهی

دیگه منتظرت نمینشینم چون تو میخواهی...دیگه بهت حرف عاشقانه نمیزنم چون تو میخواهی

دیگه به خاطر تو گریه نمیکنم چون تو میخواهی...دیگه غصه نمیخورم چون تو میخواهی

دیگه زیر بارون نمینشینم چون تو میخواهی...دیگه قلبم تند تند نمیزنه چون تو میخواهی

دیگه حسرت نمیخورم چون تو میخواهی...دیگه آرزوی مرگ نمیکنم چون تو میخواهی

دیگه به امید تو زندگی نمیکنم چون تو میخواهی.........................................

اما.......................................................................................................................................

همه ی این کارهایی که گفتم را نمیتونم انجام بدم.....چون عاشقم یک عاشق زنده یک عاشق حقیقی.......................اگه این کارهایی که گفتم را انجام بدم زندگیم میشه بهشت اما......شیرینی عشق به اینه که رنج بکشی و دوری را تحمل کنی..............

من منتظر منشینم تا باران عشق ببارد شاید این باران معشوق را هم عاشق کند

دیگه خیلی خیلی دوست دارم چون عاشقتم

اما الان از شما فقط یک خواهش دارم لطفا شما هم از خدای خودتون بخواهید من را از این دنیا ببره میدونم اگه بمیرم به هیچ وجه به بهشت نمیرم اما باز هم از خدا میخوام که من را ببره میشه گفت تقریبا مطمینم که خدا با این حرف من .....من را از این دنیا نمیبره پس شاید دست به اقدام دیگری بزنم چون الان این دنیا هم برای من مثل جهنمه در نتیجه برام فرقی نمیکنه چه توی آتش این دنیا بسوزم چه توی آتش اون دنیا....................

الان خودم مشکی میپوشم خیلی خیلی دوست دارم در آینده نزدیک همه برای من مشکی بپوشند...........................................................

هر کسی که با این کار من مخالفه دوست دارم به من بگه من به چه دلیلی باید زنده بمونم یا به چه امیدی باید زنده بمونم؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟

چند روز پیش که شب هفت عمه ام بود صبحش داشتیم میرفتیم خونه جدید عمه ام همه خیالشون راحت بود چون میدونستند که اون دیگه درد نمیکشه بلکه راحت خوابیده بود اما خونه جدیدش با خونه قبلیش خیلی فرق میکرد همه ی خونه اش از خاک بود دوست داشتم برو توی خونه اش اما نمیشد.................................سر مزارش که بودیم من کنار پسرعمه ام نشسته بودم یک لحظه حس کردم که پسرعمه ام میگه حسام ....چشمایم را که باز کردم .....فهمیدم که بیهوش شده بودم...........

آبی تر از آنیم که بی رنگ بمیریم                      از شیشه نبودیم که با سنگ بمیریم

تقصیر کسی نیست که ابنگونه غریبیم              شاید که خدا خواست که دلتنگ بمیریم

از خانه بيرون ميزنم اما کجا امشب
شايد تو ميخواهي مرا در کوچه ها امشب!
پشت ستون سايه ها روي درخت شب
مي جويم اما نيستي در هيچ جا امشب؟
ميدانم ، آري نيستي اما نمي دانم
بيهوده مي گردم به دنبالت چرا امشب؟
هر شب ترا بي جستجو مي يافتم اما
نگذاشت بي خوابي به دست آرم ترا امشب
ها...سايه اي ديدم! شبيه ات نيست اما حيف!
اي کاش مي ديدم به چشمانم خطا امشب
هر شب صداي پاي تو مي آمد از هر چيز
حتا ز برگي هم نمي آيد صدا امشب
امشب ز پشته ي ابرها بيرون نيامد ماه
بشکن قرق را ماه من بيرون بيا امشب
گشتم تمام کوچه ها را يک نفس هم نيست
شايد که بخشيدند دنيا را به ما امشب
طاقت نمي آرم تو که مي داني از ديشب
بايد چه رنجي برده باشم بي تو تا امشب
اي ماجراي شعر و شب هاي جنون من
آخر چگونه سر کنم بي ماجرا امشب؟