سلام به همه دوستای خوبم.خوبید؟امروز وبم یک ساله شد.یک سال گذشت،گفتنش خیلی راحته مگه نه؟همه معمولا در چنین روزی جشن میگیرن یا مطلب خاصی میزارن واسه تولد وبشون اما من متاسفانه تصمیم گرفتم خودم بنویسم.امیدوارم این مطلبو تحمل کنیو و بخونیدش.یکسال پر از اتفاقات بد و خوب گذشت.سی ام مهر سال گذشته تصمیم گرفتم وب نویسی را شروع کنم فقطم یک دلیل واسه کارم داشتم که خودتون میدونید.با خاطره های خیلی خیلی بد شروع کردم هنوز چند روز نگذشته بود که عمه ام فوت کرد بعدشم پشت سرهم اتفاقات بد و تلخ چند روز پیش داشتم اولین مطالب وبم را می خوندم که اکثرشو خودم نوشتم واقعا جالب بود واسم...اصلا علاقه ای ندارم بشم حسام سال گذشته چون واقعا اون حسام خیلی بیشتر از این حسام ضعف داشت.تمام مطلبای اولیه وبم از روی نا امیدی و مایوسی نوشته شده بود همشون بوی غم میداد که این آخرا داشت به اعتراض تبدیل میشد.توی مطلبهای که براتون آپ کردم مطلب سنگ قبر و پرواز را به خاطر بسپار و آیینه و این چندتا آخریها را خیلی دوست دارم.داشتم واستون میگفتم از مهر پارسال که شروع کردم همه چی افتضاح بود نزدیکای عید شد که اوضاع یکم بهتر شد اما خودم میدونستم زود گذره.همینطوریم شد......توی اردیبهشت بود که دکترام جوابم کردند که خیلی ها هنوزم فکر میکنند همه چی یک خالی بندی مسخره بوده.روز سوم خرداد بود که دوباره به زندگی برگشتم همزمان با آزاد سازی خرمشهرتابستون خوب شروع شد اوایلش بود که شاغل شدم اواخرشم جواب کنکور اومد و قبول شدم.برنامه خیلی خاصی واسه ادامه وبم ندارم.قرار نیست تا زمانیکه خودم قالب طراحی کنم قالبه وبمو عوض کنم.مطالب وبم را هم سعی میکنم با کمک شما بهترش کنم.توی این یک سالی که گذشت خیلی دوستای خوبی پیدا کردم.راستی قراره اگه خدا بخواد چند تا عضو افتخاری توی وبم مطلب بزارند.فعلا با شایا دختر رپر ایرانی به توافق رسیدم که واسمون یک دست نوشته از خودش بزاره اگه محسن نامجو یا چاووشی را هم پیدا کنم خیلی خوب میشه.البته قول نمیدم چون کار خیلی سختیه خوشحال میشم کمکم کنید.در آخرم از چندتا از دوستای خوبم میخوام تشکر کنم که خیلی خیلی بهم کمک کردند:زاهده(که همیشه واسم یک خواهر دوست داشتنی بوده)،سارا(خیلی کمکک کرد که بزرگ تر بشم بهم خیلی درسا داد ازش واقعا ممنونم)،لیلا(یک دوست واقعی)،سیمین و مینا و آیدا و فرهاد و حسین و پوریا و سپیده و رضا و منصور و عرفان و کیانا و نی نی ناز و محبوبه و ساناز و سیندرلا و مهناز و ریحانه و شیرین و ستاره و دخترجادویی و پریچهر و گربه وسگ و مجید و عسل و مهسا(صدای پای مهتاب) و سمانه و دریا و مریم خانمها و وحید عزیز و گندم و بهار و اسماعیل و زیبای خفته و پریسان و مهسا(احساسات لطیف) و مهدیه و آرام مهربون و طناز و پریسا و محمد و مژگان و فیروزه و مهیاد و محسن و مثله هیچکس و حمید و فرشته و بهروز و صابر و فراز مهربون و یلدا و پادینا و آنارام عزیز و قاصدک و هانیه(امیدوارم منو ببخشه) و فرامرز و سمیرا و ایمان و سایه و سیامک و نیلوفر(یک دوست خوب) و یاس و امین و غزل و سحر و در آخرم میخوام از مهسا بخوام به خاطر همه بدی هایی که در حقش کردم منو ببخشه واقعا توی این یک ساله خیلی اذیتش کردم. ایشاالله هر چی از خدا میخواد بهش بده....دیگه حرفی ندارم جز یک دنیا شرمندگی واقعا بخشید که سرتون را با اراجیفم درد آوردم.آرزومند آروزهاتون........

اعتراف:
من زندگی را دوست دارم
ولی از زندگی دوباره می ترسم !
دین را دوست دارم
ولی از کشیش ها می ترسم !
قانون را دوست دارم
ولی از پاسبان ها می ترسم !
عشق را دوست دارم
ولی از زن ها می ترسم !
کودکان را دوست دارم
ولی از آئینه می ترسم !
سلام را دوست دارم
ولی از زبانم می ترسم !
من می ترسم پس هستم

سلام به همه دوستای خوبم.خوبید؟راستشو بخواهید خودمم باورم نمیشه که دارم آپ میکنم یعنی اصلا قرار نبود آپ کنم اما این شعر حسین پناهی خدا بیامرزو توی یک سایتی دیدم دلم نیومد نزارمش.امیدوارم خوشتون بیاد.راستی از دوست واقعی و با معرفتم مینا عزیزم ممنونم که همیشه به یادمه و به وبلاگ خودش سرمیزنه.در ضمن آپ بعدیم هم به مناسبت یک ساله شدن وبم آپ میکنم

منتظر باشید..........